In Vlaamse velden
De Vlaamse voorjaarsklassiekers liggen al weer een tijdje achter de rug en het moet gezegd, het waren boeiende wedstrijden. Soms even boeiend om te zien zijn de helikopterbeelden van het Vlaamse landschap dat hier en daar weer oranje-rood kleurde.
Niet door klaprozen zoals in het bekende gedicht van John McCrae In Flanders fields the poppies blow, maar door het gebruik van Roundup (glyfosaat), dat evengoed symbool staat voor dood en er mee voor zorgt dat klaprozen geen kans meer krijgen. Glyfosaat is in België verboden voor particulieren, maar onderzoek van het Nieuwsblad bracht aan het licht dat het via internet gemakkelijk te bestellen is bij Poolse webshops. De sectorfederatie Belplant – vereniging van de industrie van plantenbescherming – reageerde verbolgen op deze praktijk en dat is toch opmerkelijk: blijkbaar is het in de landbouw geen probleem om glyfosaat te gebruiken, maar elders wel? (waarmee we niet willen pleiten dat ook particulieren het weer mogen gebruiken!)
Nog opmerkelijk dit voorjaar was dat her en der groenten zoals prei ingeploegd werden. En recent1 werd er door de coöperatie van industriële groentetelers Ingro een grote partij plantgoed vernietigd – goed voor meer dan één miljoen kilo groenten – om, naar eigen zeggen, een overschotcrisis te voorkomen. En is het niet cynisch dat Belgische fruittelers bijna opgelucht reageren als een forse winterprik de fruitoogst van dit jaar in Polen hypothekeert? Het betekent minder aanbod en dus betere prijzen. De vertegenwoordiger2 van groente- en fruithandelaar Bel’Export: “Het is voor hen natuurlijk erg vervelend, maar het gezegde luidt niet voor niets: ‘De een zijn dood is de ander zijn brood.’” Is de solidariteit er bij de boeren enkel om te protesteren? Als iets dergelijks zich bij ons voordoet, worden onmiddellijk steunmaatregelen gevraagd …
En zou Sammy Mahdi vorig jaar nog eens teruggedacht hebben aan zijn uitspraak van oktober 2022 dat minister Demir (N-VA) de Belgische friet bedreigt door extra maatregelen in het kader van het MestActiePlan op te leggen. In april van dit jaar lag nog de helft van de totale aardappelproductie3 uit 2025 in bewaarloodsen. In dit alles spelen ook de industriële verwerkers een belangrijke rol, waarbij de individuele boer de grootste gedupeerde is.
De steeds terugkerende claim van organisaties, zoals de Boerenbond, dat milieu- en natuurmaatregelen onze voedselzekerheid bedreigen, klinkt steeds meer vals. Onze landbouworganisaties, toeleverings- en verwerkingsbedrijven liggen niet wakker van voedselzekerheid: landbouw is een industriële business. De individuele landbouwer is de speelbal, die men dan maar, als bliksemafleider, wijsmaakt dat natuur en milieu zijn vijanden zijn. De boer tussen hamer en aambeeld, misschien moet Mahdi daar eens een forse uitspraak over doen?